tanglaw_tala

Dahil sa lahat ng mga araw na hinintay natin, eto yung pinaka matagal at pinaka-mahirap planuhin.
Dinaanan na tayo ng maraming birthdays, anniversaries at maraming maraming bad hair days, pero ngayon---kasama na kita. Nandito na tayo. Tayo lang ang importante at walang aagaw sa eksena...

Lagi akong nakaka-imagine ng mga explosions. At wala akong idea kung san ko nakuha ang trauma sa mga pagsabog. Pagusapan natin ang tungkol sa mga takot.

Napansin ko neto lang na kung kelan ako tumanda eh tsaka ako nakapag-develop ng fear sa maraming mga bagay. Sa open water, sa fire, sa heights etc. Lagi ko tuloy naalala yung isang linya sa WHAT DREAMS MAY COME. Ang sabi dun: "Its good that you still fear, it means you have something to lose."

Madalas kong isipin ngayon ang tungkol sa writer's block, at kung malapit na ba ko mamatay mula sa sakit na 'to... Sa wakas eh nakumbinsi ko yung sarili kong maglakad-lakad ulit, maghanap at manood ng tahimik sa buhay ng iba. Inilabas ko ulit ang baraha ko, at pupusta na kong muli ngayon na hindi ako papatalo sa sakit na to...

Totoo pala ang writer's block, at hindi pala siya figure of speech o isang matalinong arguement na "THERE IS NO SUCH THING AS WRITE's BLOCK." Takot daw ang cause nito, base sa nabasa ko. Takot, na baka hindi matumbasan ng isang writer ang isang masterpiece na naunang nakilala at nagpasikat sa kanya... Pero, kung ganon... Kung ganon ay nagtataka ako kung ano, at san nanggaling ang "BARA" sa utak ko. Hindi ko maalala kung kelan ako natakot at naintimidate sa sarili kong gawa. Hindi ako basta matatakutin sa ganon... Ang alam ko lang, ay nagising na lang ako isang araw, at ayaw na akong kausapin ng utak ko. Para siyang nagtampo, at humingi ng lihim na breakup. Umalis ng walang paalam. Kahit kapirasong note, hindi man lang nag-iwan...

Sumubok ako makipag-balikan sa kanya. Kung san-san ako naghanap ng inspirasyon. Pinupukpok ko ang sarili ko sa mga libro, pelikula, at kwento ng iba. Kinakalabit ko ang bawat ideya para sipingan ako sa gabi, kahit konti man lang eh makapaglabas ako ng libog sa pagsusulat. Pero wala. At mula noon, wala akong masisi kundi ang saya, ang liwanag---na siya palang bumulag sa kin para ipagpalit ang una kong pag-ibig sa PAGSUSULAT.

Sa dinami-dami ng mga nabasa ko tungkol sa writer's block ay walang author o doctor na nakapagsabi na ito ay nakukuha sa masayang relasyon, o exciting na trabaho. Wala ring nanghula na baka, pagod lang o stress ang totoong dahilan ng writer's block. Bakit ganon?

Ang sagot siguro ay dahil malalim na disiplina ang pagsusulat. Hindi 'to basta sinsalsal lang. Hindi siya yung tipong lalaruin mo tapos mamahalin ka na niya basta. Mailap siya sa mga taong wala talagang gustong sabihin! Ganun lang. At ang paghahanap ng gustong sabihin ay ang pinaka-mahirap sa lahat.

...at hintay siya ng hintay sa tamang panahon para magpaalam at humalik sa pisngi ng mga kaibigan at mga nagmamahal.

gusto kong kausapin ang tatay ko.

gusto kong magsumbong at magkwento sa yo ng mga bagay-bagay...importante man o hindi...Gusto ko magwaldas ng oras na parang hindi ka na aalis, tulad ng sa panaginip ko. Yung hindi tayo nagmamadali, di ko kailangang magkwento sa yo tulad ng mga healines sa dyaryo...yung hindi lang kamustahan o pagpuno sa mga patlang.

tumawa muli tayo tulad ng dati.
sabihan mo ko ulit,
at pagalitan na parang paslit.

"Kailangan nating bumalik sa kung san tayo nanggaling...Mairaos, at masabi man lang natin na sumubok tayo, di ba?
mahirap yung maniniwala ka sa isang panget na posibilidad, na hindi ka man lang tumanaw ng malayo...May mga bagay na dapat sana'y mas pinag-iisipan. wag ka munang mangamba...hawak pa kita."

Fuck talaga!!!tangina!!!hintayin niyo lang!!!BABALIKAN ko kayong lahat...

Kahit hindi ako mayaman...Meron naman akong:

1. Mauutangan! -mga ok na kaibigan. :)
2. ok na trabaho. kahit maliit ang sweldo, masaya ako sa ginagawa ko.
3. BAIT-- na nakakapagdala ng magagandang karma.
4. kamay na laging nangangati (pero hindi ibig sabihin nagkakapera) para magtrabaho.
5. ok na pamilya!
6. astig na karelasyon
7. magandang disposisyon---kahit anong mangyari.
8. isang milyon at tatlong taong nagmamahal sa kin...x

ok na ko. pwede nyo na kong ikandado sa maliit kong mundo...walang dahilan para humiling pa ng iba, ang hawak ko ngayon ay higit pa sa PWEDE na. Langhap. pagkatapos ay buga. --HINGA. hinga tayo ng hangin na binabaliwala ng iba. Gawin natin ngayon, habang may panahon tayo. May ibang mga tao na nakikipaglaban para sa kakaunting panahon---para makahinga ng hangin na to.


*para kay mike lampayan...isang kaibigan na hindi masyadong malapit sa kin, pero nakapagturo ng malalim na kahulugan ng oras. kasama mo kami sa laban mo...

Hi guys...:)

Nagugulat po kami ni Lenie, ngayon pa lang sa dami ng mga kaibigan na interesadong bumoto sa min para senador...Pero ikinalulungkot po namin na tapos na ang senatorial elections at sa halip ay kailangan na nating mag-move on sa mas mahalagang uri ng pag-boto...at yan ay ang iboto kami sa 2007 animamundi animation competition...:)

PARA PO SA MGA NAGHAHANAP NG ENGLISH VERSION, eto po ang link...

http://animamundi.com.br/default.asp

1. paki-click po ang cell
2. SIGN UP (register)
3. Check your email for the password
4. LOG IN by typing your email address and the password given to you.
5. VIEW our entry one at a time
BOUNCING EGG by PRINCESS MONIQUE S. ABAYA
SATURDAY NIGHT by LENIE ROSE PANGILINAN
DAYDREAMING by LENIE ROSE PANGILINAN
6. Click VOTE at the lower left hand corner
7. 5 stars syempre...
8. HUMINGA NG MALALIM AT IPAGDASA NA SANA TAYO ANG MANALO!!!

Salamat po sa lahat ng mga nagpadala ng email, nag forward at nagtanong kung pano bumoto...Pasensiya na po kung hindi ko to nasabi kahapon...Siguro ay dahil busy kami kaka-tumbling ni lenie at nakalimutan naming isipin na hindi pala lahat ay nakaka-intindi ng PORTUGUESE...

SALAMAT PO.
BAW.

nikki abaya

Mga kaibigan, kababayan, kapuso at kapamilya,

May nakakatuwa pong nangyari sa akin at sa aking kaibigan...Ganito po yun. Nung May ay sumali kami ni Lenie sa isang animation competition sa Brazil dahil pinilit kami ng aming intsik na boss...Wala po kaming magawa kundi ang sumali at sumunod sa ipinag-utos niya...so yun, nagpasa kami ng entry sa 2007 animamundi animation competition. Ngayon, ay nabalitaan namin na isa kami sa 20 finalists...WOW di ba? hindi po namin ito inaasahan, at sa kabila ng lahat---kami po ay nakatapak sa lupa...Hindi po naniniwala si Lenie na mananalo kami. Lalo na ng malaman namin na by "votation" pala ang pagpili sa grand prize winner...(ipapa-alala ko lang na kami lang ang Pinay sa mga Finalists---yung 18 BRAZILIANS na) so, ang punto ko...TULUNGAN NIYO PO AKONG TAWANAN si lenie. Ipakita natin sa kanya na malakas ang kapangyarihan ng mga KAIBIGAN...Iboto niyo po kami... eto ang link...

http://animamundi.com.br/cel_galeria.asp?ano=2007&cod=92

utang na loob: magregister po sana tayo para maka-boto...
iboto niyo kaming dalawa ha...:)
BOUNCING EGG by PRINCESS MONIQUE S. ABAYA
SATURDAY NIGHT by LENIE ROSE PANGILINAN
DAYDREAMING by LENIE ROSE PANGILINAN

(May naghihintay na cash prize para sa mananalo kaya ko to ginagawa..:)

salamat
nikki abaya

PS: (Pahuling Suhol)
iboto nyo kami dahil pag nanalo kami, magpapa-inom si LENIE...:)